de snelste trein naar het slachthuis

na zijn succesvolle romans ‘extreem luid & ongelooflijk dichtbij’ en ‘alles is verlicht’ heeft jonathan safran foer onlangs het boek ‘dieren eten’ geschreven. was guido al een paar jaar fan, ik ben het sinds zijn laatste boek, waarin hij schrijft over het rare eetgedrag van mensen. een paar weken geleden las ik dat jonathan naar europa zou komen voor een reeks lezingen, o.a. in amsterdam en gent. afgelopen vrijdag zijn we naar de vooruit in gent geweest om jonathan safran foer te zien en horen. ook louise fresco, landbouwsocioloog & vegetarier, gaf haar visie op het eten van dieren vanuit haar eigen ervaring en inzichten.

foer: ‘Het is niet toevallig dat we kippen slachten tussen 39 en 43 dagen. Indien ze nog langer zouden leven, zouden hun botten breken.’

fresco: ‘Onze vleesconsumptie explodeerde in de 19de eeuw toen we evolueerden naar een massaproductiesysteem in de landbouw’.

helaas duurde de lezing van jonathan safran foer nog geen half uur. na de lezing van louise fresco, die overigens ook een overwegend goed verhaal had (ben het niet op alle punten met haar eens) , was er tijd voor het stellen van vragen. een van de vragen was, hoe het zit met de slachthuizen, omdat hierover weinig in de lezing naar voren kwam. foer had voor mij precies het juiste antwoord: als je als dier weet wat voor ellendig leven je gaat krijgen in de intensieve veehouderij, zou je liever de snelste trein naar het slachthuis nemen, dan blijft je een hoop leed bespaard (waarmee ik niet wil zeggen dat het een pretje is in het slachthuis. heb 1x een slachthuis bezocht, wat een ellende). foer vertelde dat er bij de meeste mensen nog veel onwetendheid bestaat over de vee-industrie en slachthuizen. dat ben ik deels met hem eens, anderzijds doen mensen gewoon heel goed hun best om de waarheid niet onder ogen te komen. de meeste mensen weten inmiddels wat de intensieve veehouderij inhoudt, maar proberen die beelden te negeren. want als je toegeeft die waarheid te kennen , moet je je toch zeker kapot schamen als je vlees blijft eten.

een heel boeiende avond, met als afsluiter een prachtige handtekening van jonathan safran foer in mijn eigen boek.

dieren eten is naar mijn mening een boek dat iedereen  moet lezen. het beschrijft weliswaar de situatie achter de vleesindustrie in amerika, maar in europa ziet het er niet beter uit voor de dieren in de intensieve veehouderij. de omschrijvingen van de vis-en vleesindustrie, de slachthuizen zijn goed gedaan en zijn niet anders dan de situaties in onze eigenlijk stallen en in de slachthuizen. als vleeseter ben je verantwoordelijk voor deze industrie.

het boek is te bestellen bij http://www.bol.com

Advertenties

About vegaline

dierenrechten. dierenleed. vegetarisme. veganisme. dieren helpen. bio-industrie. bont-industrie. dierproeven. amusement met dieren. dierenbelangen. grafisch ontwerper. koken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: